درباره پروژه
این پروژه نقطهعطفی در مسیر طراحی استودیو فرا ایده محسوب میشود. برخلاف بخش زیادی از پروژههای پیشین که با رویکردی ماکسیمالیستی و پر از جزئیات بصری اجرا شده بودند، اینبار تصمیم گرفته شد مسیر طراحی بهکلی تغییر کند و پروژه با نگاهی تازه، ساده و اختصاصی بازتعریف شود.
سبک شناختهشدهی پیشین فرا ایده در بسیاری از پروژهها بر پایهی ترکیببندیهای پرجزئیات، عناصر تزئینی متعدد و تراکم بصری بالا شکل گرفته بود. اما این پروژه نیاز به رویکردی متفاوت داشت؛ رویکردی که در آن سادگی، خوانایی و وضوح پیام، جایگزین شلوغی بصری شود. این یعنی عبور از الگوهای ماکسیمالیستی گذشته و ورود آگاهانه به دنیای مینیمالیسم و خطگرایی، بدون از دست دادن هویت حرفهای طراحی.
برای تحقق این تغییر رویکرد، تیم فرا ایده اصول طراحی خود را بهطور هدفمند بازتنظیم کرد:
عناصر تزئینی و پرجزئیاتی که پیشتر بخشی از سبک شناختهشدهی استودیو بودند، کنار گذاشته شدند تا فضا برای سادگی و وضوح باز شود.
از فضای منفی (Negative Space) بهشکلی حسابشده استفاده شد؛ رویکردی که در طراحیهای پیشین کمتر به آن پرداخته میشد.
تایپوگرافی ساده و با سلسلهمراتب واضح جایگزین ترکیبهای بصری فشردهی گذشته شد.
خطوط و اشکال هندسی ساده بهعنوان زبان بصری اصلی انتخاب شدند تا حسی از دقت، مدرنبودن و حرفهایبودن به مخاطب منتقل کنند.
ترکیببندی طرح بهگونهای طراحی شد که علاوه بر هماهنگی با هویت خطگرای جدید، در مقیاسها و رسانههای مختلف نیز عملکرد یکسانی داشته باشد.
خروجی این پروژه، گامی روشن در تکامل سبک طراحی فرا ایده بود؛ عبور از رویکرد ماکسیمالیستی گذشته بهسمت هویتی تمیز، مینیمال و خطمحور. این تغییر مسیر نهتنها نتیجهای حرفهای و مدرن به همراه داشت، بلکه نشان داد استودیو فرا ایده توانایی بازتعریف کامل سبک بصری خود را متناسب با نیاز هر پروژه دارد؛ بدون آنکه از کیفیت اجرا و دقت طراحی فاصله بگیرد.
سبک شناختهشدهی پیشین فرا ایده در بسیاری از پروژهها بر پایهی ترکیببندیهای پرجزئیات، عناصر تزئینی متعدد و تراکم بصری بالا شکل گرفته بود. اما این پروژه نیاز به رویکردی متفاوت داشت؛ رویکردی که در آن سادگی، خوانایی و وضوح پیام، جایگزین شلوغی بصری شود. این یعنی عبور از الگوهای ماکسیمالیستی گذشته و ورود آگاهانه به دنیای مینیمالیسم و خطگرایی، بدون از دست دادن هویت حرفهای طراحی.
برای تحقق این تغییر رویکرد، تیم فرا ایده اصول طراحی خود را بهطور هدفمند بازتنظیم کرد:
عناصر تزئینی و پرجزئیاتی که پیشتر بخشی از سبک شناختهشدهی استودیو بودند، کنار گذاشته شدند تا فضا برای سادگی و وضوح باز شود.
از فضای منفی (Negative Space) بهشکلی حسابشده استفاده شد؛ رویکردی که در طراحیهای پیشین کمتر به آن پرداخته میشد.
تایپوگرافی ساده و با سلسلهمراتب واضح جایگزین ترکیبهای بصری فشردهی گذشته شد.
خطوط و اشکال هندسی ساده بهعنوان زبان بصری اصلی انتخاب شدند تا حسی از دقت، مدرنبودن و حرفهایبودن به مخاطب منتقل کنند.
ترکیببندی طرح بهگونهای طراحی شد که علاوه بر هماهنگی با هویت خطگرای جدید، در مقیاسها و رسانههای مختلف نیز عملکرد یکسانی داشته باشد.
خروجی این پروژه، گامی روشن در تکامل سبک طراحی فرا ایده بود؛ عبور از رویکرد ماکسیمالیستی گذشته بهسمت هویتی تمیز، مینیمال و خطمحور. این تغییر مسیر نهتنها نتیجهای حرفهای و مدرن به همراه داشت، بلکه نشان داد استودیو فرا ایده توانایی بازتعریف کامل سبک بصری خود را متناسب با نیاز هر پروژه دارد؛ بدون آنکه از کیفیت اجرا و دقت طراحی فاصله بگیرد.